memoriam rudy posma 2Enkele weken geleden bereikte ons het droeve bericht, dat Rudy Posma totaal onverwachts is overleden. Hij is slechts 63 jaar geworden. Tijdens een van zijn trektochten met de camper door Canada werd hij getroffen door een hartstilstand. Rudy was op weg naar zijn zus Kiki in Kelowna (Canada). Daar zou hij op zaterdag 17 juni zijn aangekomen. Uiteindelijk heeft men Rudy de daaropvolgende dinsdag gevonden. Hij werd aangetroffen nog zittend in zijn camper midden tussen zijn vissersspullen.

 

 

rudy posma 2Eind jaren 60 en begin jaren 70 van de vorige eeuw was Rudy een prominent lid van onze tennisclub LTCB. In relatief korte tijd ontwikkelde hij zich tot een tennisser die niet alleen op clubniveau maar ook op provinciaal/landelijk niveau haast ongrijpbaar werd. Zo werd hij in twee opeenvolgende jaren 1970 en 1971 Limburgs jeugdkampioen tot en met 18 jaar. In de landelijke herencompetitie werd het herenteam waarvan hij deel uitmaakte in Leiden landskampioen. Hij had daarin een aanzienlijke bijdrage.
Maar voor iedereen die hem kende was Rudy veel meer dan alleen die beloftevolle speler. Rudy was een bijzonder markant, authentiek en sympathiek natuurmens. Niet alleen door zijn aantrekkelijke, opportunistische en avontuurlijke manier van spelen maar ook door zijn uiterst sportieve en correcte gedrag op de baan was hij een waardig ambassadeur voor de tennissport in het algemeen en voor onze tennisclub in het bijzonder.
Zoals zo vaak het geval is, was ook bij Rudy zijn manier van tennissen een afspiegeling van zijn persoonlijkheid. Zijn avontuurlijke aard noopte hem om al vrij snel na de middelbare school de wijde wereld in te trekken.

Reeds op 21-jarige leeftijd koos hij ervoor om zijn geluk te beproeven in Canada. Dat land was toen overigens niet helemaal onbekend voor hem; zijn oudste zus Kiki was al geruime tijd eerder naar dat land geëmigreerd. Het spreekt voor zich dat hij een behoorlijk gat achterliet; niet in het minst voor onze tennisclub waarvoor hij toen al een dragende speler was.

 

Voor mensen die hem wel gekend maar uit het oog verloren hebben is het wellicht interessant om te horen hoe het met Rudy is gegaan in Canada; voor wie hem niet gekend hebben om iets meer over Rudy Posma aan de weet te komen.

canadaRudy is op 24 maart 1954 geboren in Brunssum. Tot zijn vertrek naar Canada heeft Rudy samen met het gezin Posma in de Schoolstraat in Brunssum gewoond. Vader Hessel is jarenlang secretaris van Tennisclub Hendrik (het huidige LTCB) geweest. Het was dan ook bijna vanzelfsprekend dat vrijwel het hele gezin Posma actief in Brunssum getennist heeft. Na het Atheneum doorlopen te hebben op het Romboutscollege is hij in 1973 geëmigreerd naar Canada. Aanvankelijk heeft hij daar enkele maanden tennislessen gegeven. Daarna is hij gaan boeren bij een zuivelboerderij in Red Deer. Een stad van circa 100.000 inwoners in de provincie Alberta van Canada.
Nadat hij met zijn tweede vrouw Susan verhuisd was naar de stad Bentley hebben zij een eigen zuivelboerderij gerund. Enige tijd later hebben zij dit bedrijf getransformeerd naar een buffelboerderij. Deze is circa 10 jaar geleden verkocht. Daarna heeft hij nog enige jaren gewerkt bij een aannemersbedrijf dat gespecialiseerd is in het aanboren van waterputten.
Rudy en zijn vrouw Susan hebben twee zonen, Geoffry en Jamie, gekregen.

Rudy was in zijn hele denken, doen en laten een natuurmens. Zijn passie was dan ook (vaak in zijn eentje) trektochten maken dwars door de wilde natuur in combinatie met duiken, vissen, kajakken en hiken. Rudy’s broer Nico en jeugdvriend Joop Bockmeulen hebben hem nog in 1997 in Canada opgezocht. Daarbij mochten zij enkele weken deelachtig zijn van diens nogal ruige en avontuurlijke leventje.

Bij het samenstellen van deze korte herdenking heb ik dankbaar gebruik mogen maken van de liefdevolle informatie van Rudy’s nichtje Caroline (dochter van zus Anke en ook wonend in Bentley), broer Nico, Rudy’s jeugdvriendin Caroline Steenwijk en een van zijn beste jeugdvrienden Joop Bockmeulen.
Uit al die informatie blijkt dat Rudy dezelfde eerlijke, positieve, vrolijke, optimistische, avontuurlijke oermens is gebleven zoals ik mij hem zelf nog van vroeger kan herinneren. Kortom hij was een kerel die je altijd en overal in jouw wereld wil hebben en houden. Zijn enorme vriendenkring was daarvan getuige.

Een speciaal woord van medeleven wil ik richten tot zijn vrouw Susan, zonen Geoffrey en Jamie. Dat zij kracht vinden om deze schok te verwerken. Daarnaast wil ik ook Rudy’s zussen Kiki, Anke en Mieke, broer Nico en hun familie hierbij betrekken.

 

René Aggenbach

Nijmegen, 27 juli 2017